നീയും ഞാനും നമ്മളും...
ഹോസ്റ്റല്‍ മുറിക്കു മുന്‍പില്‍കൂട്ടിയിട്ട
ചെരുപ്പുകള്‍ക്ക് തുല്യര്
പുതിയവ വരുമ്പോള്‍ തട്ടിയും, ചവിട്ടിയും
തൊഴിച്ചു മാറ്റിയും, ഒതുക്കപ്പെട്ടവര്‍
തൊങ്ങല്‍ വച്ചതും ,നിറം പുശിയതും
നിതംബം ഇളക്കുന്നവയും ,ആയ
പുതിയവ ഈ വഴി വന്നു
നിന്റെ വാതില്‍ മുട്ടും എന്ന്
മുന്‍പേ പറയാമായിരുന്നു ,
വശം ഒതുങ്ങി ,വഴി മുടക്കാതെ
ഞങ്ങള്‍ എന്നെ മാറിയിരുന്നെനെ..
എന്റെ വഴികളില്‍ വല വിരിച്ചു കാത്തിരുന്നവള്‍
സുഗന്ധം പരത്തിയും ചിരിച്ചും
അവളിലേക്ക്‌ അടുപ്പിച്ചു ...
കാന്തം പിടിപ്പിച്ച കണ്ണുകള്‍ ഉള്ള നീ
ഓരോ നൃത്തചുവടിലും നെയ്തു
എന്നെ കുരുക്കിയ കെണി.
നിന്റെ ചിരികള്‍ക്ക് പോലും
ചിലങ്കയുടെ നാദവും താളവും ...
ഇരുട്ടില്‍ ,പതിഞ്ഞ ശബ്ധത്തില്‍
ഇണ ചേരാന്‍ മൊഴിഞ്ഞു ..നീ ..
പാതി മയക്കത്തില്‍ ഞാന്‍ മറന്നു
ഒടുവില്‍ നീ ഇണയെ തിന്നും എന്ന്
പ്രിയ നെരുദ....ഞങ്ങള്‍ക്ക് നിന്നെ പോലെ ശ്യ്ത്യം നിറഞ്ഞ പൈന്‍ മര താഴ്വരകളും
ഗോതമ്പ് പാടങ്ങളും ഇല്ലായിരുന്നു ,എങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ പ്രണയിച്ചു ......ഈ
റബ്ബര്‍ തോട്ടങ്ങളിലും കശുമാം തോപ്പുകളിലും വച്ച് അവളുടെ മേനിക്കു തൊഴുത്തിന്റെ ഗന്ധംആയിരുന്നു ,എങ്കിലും ഞാന്‍ അവളെ കെട്ടിപ്പുണര്‍ന്നു . നല്‍കാന്‍ ചേരി പഴങ്ങളും ഹെയിസല്‍ പുഷ്പങ്ങളും ഇല്ലാതെ തന്നെ ,ഞങ്ങള്‍ ഒന്നായി ഈ മുള്‍പടര്‍പ്പു കളില്‍ ,അവളുടെ പിന്കഴുത്തിനു എന്നും
വിയര്‍പ്പിന്റെ ഉപ്പായിരുന്നു, ഞാന്‍ അവളെ ചുംബിച്ചു ആവേശത്തോടെ ......പക്ഷെ ,എന്റെയും നിന്റെയും
പ്രണയത്തിന്റെ ഒടുക്കം ഒന്നായിരുന്നു
